PERFECT IMPERFECTIONS

19.04.2018

 

 

trench coat – vintage

shirt – Cubus

jeans – Mango

bag – vintage ( inherited from my great-grandmother, she bought it for her son’s weeding in 1970) 

ankle boots – Reserved 

watch and earrings – vintage

 

 

O mojej miłości do „staroci” wiecie już dawno. Na tą piękną synagogę z dzisiejszych zdjęć trafiłam już w zeszłe wakacje. Wykorzystałam ją nawet do jednego z moich letnich postów. Odpadający tynk, pokryte lekko mchem ściany, które już dawno przestały być białe, schodząca z drzwi farba nie czynią jej ani trochę mniej piękną. Wręcz przeciwnie, dla mnie jest jeszcze piękniejsza i bliższa mojemu sercu właśnie ze względu na te drobne niedoskonałości. Bo kto z nas jest doskonały? Nikt. I czasami właśnie te niedoskonałości, świadczą o naszej wyjątkowości. To, co z pozoru jest doskonałe może w rzeczywistości okazać się surowe i puste. Dobrze się na to patrzy, ale brakuje mu „tego czegoś”. Weźmy natomiast tą „starą, brzydką” synagogę. Jeśli spojrzymy na nią w słoneczny dzień, kiedy promienie słońca odbijają się od okien i rzucają na ściany światłocienie, kiedy dotkniemy pięknej mosiężnej klamki, efekt jest fascynujący.

 

 

You’ve known about my love to „old” things for a long time. This beautiful synagogue from today’s photographs I stumbled on last holiday. I used it to one of my summer posts too. Coming off the walls plasters, walls (which haven’t beed white for a long time) covered with the moss, peeling paint from the doors – all these things don’t make this synagogue a bit less pretty. Quite the opposite – for me they make it more beautiful precisely because of these imperfections. Because who is perfect? Nobody. And sometimes exactly these imperfections make us more special. What is apparently perfect at first sight can prove empty in reality. It’s nice to look at it but it lacks „this something”.  And now lets look at this „old and ugly” synagogue. When we look at it in a sunny day when the sunlight bumps off the windows and casts chiaroscuros on the walls, when we touch a beautiful brass door-handle the effect is stunning. 

 

 

 

 

 

fot. Agnieszka Maciejewska 

 

Miłego dnia! / Have a nice day! 

 

WINTER IS HERE

17.01.2018

coat – Zara

trousers – Zara

sweater – Mango

scarf, hat and gloves – Camaieu

bag – Mango

ankle boots – Zara

 

Jest i ona! Nareszcie zawitała do nas prawdziwa zima. Zdaję sobie sprawę, że dla sporej grupy ludzi (zwłaszcza tych, którzy muszą wcześnie rano dojeżdżać samochodami do pracy) jest to marny powód do radości, ale ja się bardzo cieszę, kiedy zobaczę choć kilka płatków śniegu za oknem. Od razu przypominają mi się błogie czasy dzieciństwa, kiedy razem z siostrą i rodzicami chodziliśmy na sanki albo lepiliśmy z kuzynami bałwany i igla w ogrodzie mojej babci. A nie ma nic lepszego niż słodka chwila wspomnień, przenoszących nas w moment, kiedy byliśmy naprawdę szczęśliwi. Poza tym, kiedy mróz szczypie nas w nosy i nasze ręce drętwieją nawet w ogromnych wełnianych rękawiczkach, mamy dobry pretekst, żeby bez wyrzutów sumienia zostać w domu, przygotować dobre jedzenie i włączyć ulubiony serial. A jak to mówi jedna z moich przyjaciółek nie jesteśmy robotami i każdy z nas potrzebuje się czasami zatrzymać i odpocząć.

***

Winter is here! I know that for many people (especially for those who have to early commute to work by cars) it’s not a reason to rejoice. But I’m so happy every time I see just a few snowflakes outside the window. Right away I have on my mind my childhood when me, my parents and sister would go sledding and me and my cousins would make snowman  and igloos in my grandma’s garden. There’s nothing better than sweet moment of memories which take us to the time when we were really happy. Besides, when frost sting our noses and our hands go numb even in big wool gloves, we have a good excuse to stay home, make delicious food and watch a favorite TV series. And as one of my best friend says we aren’t robots and everyone needs to stay for a while and takes some rest.

 

 

fot. Gabriela Jaczewska